In de "Suffer-modus" dwars door Europa

Amrei Kuhne is een 25-jarige langeafstandsfietser uit Freiburg die dit jaar voor het eerst meedoet aan de prestigieuze TRANSCONTINENTAL RACE – dat zijn 4000 km en 40000 hm van het noordwesten naar het zuidoosten van Europa – en daarbij ondersteund wordt door SUPERNOVA met de nieuwe M99 DY PRO.

„Ik hou ervan om buiten in de natuur helemaal op mezelf aangewezen te zijn en alles wat onbelangrijk is te laten vallen“, vat ze haar instelling ten opzichte van fietsen samen. Als jonge studente geowetenschappen, die nog geen echt inkomen heeft maar des te meer overtuigd is van ecologische mobiliteit, kon ze zich direct kwalificeren voor een van de drie „Mike Hall Bursaries“, de officiële beurs van de TRANSCONTINENTAL. 

Het avontuur begon nog niet zo lang geleden. Pas in 2019 ondernam ze haar eerste lange bikepacking-tocht. Zonder precies te weten wat haar te wachten stond – vooral qua hoogtemeters – doorkruiste ze samen met een vriendin Italië van noord naar zuid tot Sicilië. Met een trekkingfiets en zadeltassen, zonder tijdsdruk en zoveel stops als nodig was. Omdat dat zo mooi was, fietste ze al snel door de nationale parken van Zuid-Spanje of van München naar het Gardameer.

Twee jaar geleden werd haar hobby ambitieuzer. Ze kocht haar eerste racefiets. Fietste langere afstanden in kortere tijd. En kreeg steeds gekkere ideeën.

„Waarom niet gewoon op de Schauinsland, de huisberg van Freiburg, een Everesting Challenge proberen?“ Zo gezegd, zo gedaan... Nog wat lekkers ingepakt en op pad... Van de wijk Bohrer in Horben naar de parkeerplaats bij het bergstation zijn het 780 hm. Wie weet hoe je je al na slechts twee van zulke beklimmingen achter elkaar voelt, wil niet denken aan hoe de benen branden na maar liefst elf en een halve beklimming, om de beoogde 8848 hm te halen.

Amrei bleef mentaal rustig en deelde haar krachten goed in. Zo slaagde ze erin om het in iets meer dan een dag te volbrengen. „Bewust in de ‚Suffer-modus‘ gaan en ontdekken hoe sterk mijn wil is“, maakt voor haar de aantrekkingskracht van zulke ondernemingen uit. 

De beste voorwaarden om succesvol aan ultracycling te doen, als je het ons vraagt.

Waarschijnlijk dacht zij dat zelf ook, en in juli 2021 deed ze dan ook al mee aan haar eerste unsupported bikepacking-race met de North Race Westphalia (in duo): Van Bad Honnef aan de Rijn via 13 checkpoints ongeveer 1100 kilometer en 10000 hoogtemeters langs de staatsgrens van NRW. Met iets meer dan 70 uur eindigden ze meteen als beste team! Als dat geen vuurdoop is! Daarbij fietste ze ook voor het eerst langer in de nacht. „Heel uitdagend, dan is het echt zinvol om vanaf het begin met goed licht te fietsen“, geeft ze toe (op dat moment bezat ze nog geen SUPERNOVA verlichting). 

Sindsdien rijdt Amrei bijna ononderbroken. In elk seizoen, bij bijna elk weer. Maar: Is dat genoeg om eind juli te slagen bij de TRANSCONTINENTAL en zelfs in de top 10 te eindigen? De moeder van alle unsupported ultraraces is bijna precies vier keer zo lang als de North Race Westphalia met ongeveer vier keer zoveel hoogtemeters. Het wordt niet alleen beslist door de individuele fitheid, maar ook door het weer, de gekozen uitrusting, de omgang met pech, de beschikbaarheid van eten, drinken en stroom, hoeveel slaap de rijder nodig heeft en hoe goed hij/zij zich onder extreme omstandigheden kan motiveren om door te gaan.

Kan je dat allemaal voorbereiden, is dat allemaal trainbaar? Amrei denkt van wel: „Ik begin binnenkort met de gedetailleerde planning van de TRANSCONTINENTAL route en ik heb voor de komende weken bewust nog een paar uitdagende meerdaagse solo-ritten en een race gepland.“

In mei heeft ze een 300 km lange dagtocht in het drielandenpunt gemaakt en is direct daarna aan een 800 km lange bikepacking-reis begonnen. Daarna ging het in slechts twee dagen van Freiburg naar Wenen. Eind juni gaat ze naar Engeland voor een bikefitting, dat onderdeel is van de TRANSCONTINENTAL beurs. Begin juli zal ze dan deelnemen aan de Tour du Mont Blanc, de zwaarste wielermarathon van de Alpen met goed 330 km en 8500 hoogtemeters.

Maar ze heeft al bij de eerste poging de Everest-markering gehaald, dus we zijn ervan overtuigd dat ze dat ook met gemak zal doen. En uiterlijk als ze in augustus ook de TRANSCONTINENTAL achter de rug heeft, zullen de andere races op haar verlanglijstje haar waarschijnlijk niet veel meer kunnen deren: Transibérica, Race Across France, Transpyrenees en Three Peaks Bike Race, om er maar een paar te noemen die ze nog wil rijden.

In de komende dagen zal ze ook haar bikepacking-tassen van TRANSCONTINENTAL sponsor Apidura ontvangen. Net als onze M99 DY PRO, waar ze bijzonder blij mee is. Trouwens, niet alleen omdat het als eerste dynamokoplamp met grootlicht technisch uitmuntend is, maar ook omdat ze als masterstudent in de „Geografie van de mondiale verandering“ goed op de hoogte is van de invloed van de productlevenscyclus op het milieu en bij twijfel altijd het hoogwaardige, duurzame product zou kiezen 😀 

Foto's: Amrei Kuhne / Tekst & vertaling: Levin Sottru, Mary Jaksch