De Atlas Mountain Race 2024 - Betoverend, maar onvoorspelbaar!

De start werd uitgesteld vanwege zware regenval. Vervolgens werd er gedeeltelijk omgeleid naar andere routes. Eerst vochtige, daarna droge en zanderige lucht. Oude muilezelpaden tussen grof puin en groene oases. Ja, de Atlas Mountain Race is een ervaring voor alle zintuigen. En door alle zintuigen. Betoverend, maar onvoorspelbaar.

 

Als monument van unsupported offroad-bikepacking biedt de race op een parcours van meer dan 1.300 kilometer en meer dan 21.000 hoogtemeters direct aan het begin van het seizoen een van de meest onvoorspelbare avonturen die je binnen een week op de mountainbike kunt beleven.

 

 

Grotendeels speelt de Atlas Mountain Race zich af ver weg van de beschaving, wat de logistiek van de deelnemers tot een bijzondere uitdaging maakt. Trails die zich tot een zorgwekkende hoogte van 2600 meter omhoog- en weer omlaag slingeren, zorgen bovendien steeds weer voor buitengewone raceverlopen en onverwachte wendingen. Alleen al het voltooien van deze race is een opmerkelijke prestatie, dat staat vast. Ook dit jaar finishten slechts iets meer dan de helft van alle deelnemers, met 138 van de 226 starters. Het goede nieuws: velen van hen waren met SUPERNOVA verlichting onderweg :)

 

 

We presenteren jullie hier enkele van de meest opmerkelijke verhalen van de AMR. Veel plezier!

 

 

 

Bij de derde poging bijna onaantastbaar - Justinas Leveika speelt in 2024 in zijn eigen klasse

 

Nadat hij bij zijn eerste poging in 2022 was gevallen en vorig jaar de tweede plaats behaalde, kwam Justinas dit jaar als winnaar uit de bus en bereikte de finish in een verbluffende tijd van 3 dagen, 19 uur en 26 minuten. Deze editie van de race was echter ongetwijfeld zijn zwaarst bevochten, want hij had gedurende de hele race te maken met enorm sterke concurrentie. In het begin was Mattia de Marchi een van zijn grootste tegenstanders - daarover zo meer - en in het midden van de race moest hij de leiding afstaan aan de Namibiër Drikus Coetzee. Drikus bleef hem ook na een pauze nog dicht op de hielen, maar moest de race opgeven vanwege uitdroging en een val. Erg jammer om zo kort voor de finish uit te vallen. Goed voor Justinas, want zo had hij een uiterst comfortabele voorsprong op de tweede plaats Ulrich Bartholmös. Zoals altijd toonde Justinas in alle situaties zijn ondeugende glimlach en nam hij zichzelf nooit te serieus, zelfs niet toen hij zichzelf tot het uiterste dreef. Zeker een goed recept om een dergelijke zware race te winnen. Petje af voor hem voor een ongelooflijke rit!

 

 

Justinas weet de diensten van zijn dynamokoplamp M99 DY PRO bij zulke races te waarderen: "Geen opladen, niets, gewoon trappen – met de DY PRO heb je altijd licht! De heldere en brede lichtstraal heeft me zeker een voordeel gegeven. Bij afdalingen in het donker kon ik me altijd op het pad concentreren en zo was ik ook 's nachts snel."

 

 

 

"Rustige" start met spectaculaire inhaalrace in de finale - Uba toont zich als een verrassingspakket

 

Een bijzondere op en neer, ongeacht de hoogtemeters, beleefde Ulrich "Uba" Bartholmös. In de tweede nacht moest hij namelijk ervaren wat het betekent om plotseling opgesloten te zijn in een gastenhuis. Om zo snel mogelijk weer aansluiting te vinden, improviseerde hij vaardig: in een gewaagde actie klom hij met fiets en bagage uit een raam op de eerste verdieping naar beneden. Hoewel Uba snel reageerde, verloor hij kostbare tijd en raakte aanvankelijk achterop. Onverstoorbaar en met maximale inzet slaagde hij erin om op de derde dag weer bij de koplopers aan te sluiten. Maar slechts 86 km voor de finish had Uba dan een botsing met een wilde hond, die onverwacht zijn pad kruiste. Het resultaat: twee gebroken ribben en enkele blauwe plekken en schaafwonden. Toch zette hij de race voort en behaalde uiteindelijk nog een meer dan indrukwekkende tweede plaats. Echt grootse cinema!

 

 

Ook Uba zette bij de AMR in op de M99 DY PRO: "Legendarische secties zoals de Old Colonial Road moest ik in het donker bedwingen – dan helpt het enorm om een betrouwbare verlichting te hebben die het pad goed verlicht, zodat ik altijd de juiste beslissingen kan nemen."

 

 

 

Mattia de Marchi ondanks dubbele tegenslag onverstoorbaar

 

Mattia de Marchi, die bij de meeste van zulke races tot de kring van podiumkandidaten behoort, liet ook een blijvende indruk achter: hij werd voor de tweede keer op rij getroffen door het lot om de Atlas Mountain Race te moeten opgeven. Nadat ademhalingsproblemen hem in 2023 het leven moeilijk maakten, wilde dit keer zijn rechterknie niet meer meedoen. Vooral bitter, want na de tegenslag van vorig jaar had hij zich verheugd op een triomfantelijke terugkeer naar de Atlas Mountain Race. Aanvankelijk zag het er ook goed uit voor hem, hij bevond zich snel helemaal vooraan en maakte flink tempo. Maar bij ultralange races kan de wind snel draaien en word je met volkomen nieuwe omstandigheden geconfronteerd. Mattia zei achteraf zelf dat hij moest erkennen dat zijn lichaam op dat moment niet in staat was om een zo veeleisende race volledig in wedstrijdmodus te doorstaan. Des te bewonderenswaardiger is het dat Mattia slechts enkele dagen later deelnam aan een driedaagse etapperace in Spanje. Daar toonde hij door zijn aanwezigheid in de kopgroep opnieuw dat hij zich fysiek en mentaal supersnel herstelt... en gewoon extreem veel zin heeft in fietsen! Respect!!

 

 

 

En verder?

 

De Amerikaanse Cynthia Carson was de eerste vrouw die de finishlijn in Essaouira bereikte. Ze leverde voortdurend een spannend duel met SUPERNOVA rijdster Nathalie Baillon, vaak rijdend in elkaars nabijheid en regelmatig van positie wisselend bij de bevoorradingspunten. Maar in de laatste 48 uur was het Cynthia die een voorsprong opbouwde en zorgvuldig behield. Ze kwam op donderdag net onder de vijf dagen aan, Nathalie Baillon deed er net iets meer dan vijf dagen over. De laatste rijders van de Atlas Mountain Race 2024 arriveerden laat op zondagavond. Daniel Townend haalde het met twee uur voorsprong op de definitieve sluitingstijd van 21:51 uur en verzekerde zich daarmee van de positie van officiële Lanterne Rouge-rijder en de laatste plaats in het algemeen klassement. Hoewel hij de sluitingstijd met een uur miste, verdient ook Andy Lingham nog bijzondere erkenning. Hij was de laatste rijder die het parcours volledig voltooide. 

 

 

 

Of ze het nu gehaald hebben of niet: alle deelnemers aan de AMR verdienen de hoogste erkenning! Bedankt voor deze geweldige vierde editie! We kijken nu al uit naar volgend jaar!

 

 

 

Foto's: Nils Längner

Tekst: Levin Sottru